In onze huiskamer staat een kerstboom. Op zich niets bijzonders, ware het niet, dat hij in onze flat in Sint-Petersburg staat. Het is 24 december. Laat in de middag. We zijn thuis. Eten een lekkere maaltijd. Daarna zou je denken, dat we naar  de avondmis gaan, want zoiets is traditie. Niet in Rusland dus. Er wordt hier uitgebreid aandacht besteed aan de kerstdagen. De straten in de grote steden zijn sfeervol versierd. Overal lichtjes, sterren, kleuren. De gevallen sneeuw completeert het geheel. Toch is er iets aan de hand. De Russische kerst is pas begin januari. Ze doen mee aan de Westerse kerst, omdat het een leuk en sfeervol feest is. Licht in donkere dagen.

Het lijkt een beetje op de oorsprong van het Kerstfeest. Een heidens feest rondom de kortste dag van het jaar, met vuren om de duisternis te verdrijven. Zover denken de Russen niet. Zij zien het vooral als een uitgelezen kans op een feestje. Tijdens de kerstdagen werken ze gewoon door. Mijn vrouw moet op eerste kerstdag gewoon aan de slag. Een doordeweekse woensdag. Tweede Kerstdag het zelfde verhaal. Pas met het naderende oudjaar wordt het echt leuk. Oudejaarsdag is net als in de hele wereld een belangrijke happening. Vuurwerk wordt al weken van te voren ingekocht. Aan dat vuurwerk worden nauwelijks eisen gesteld.

Het zijn vooral mannen die begin december al  beginnen met het afsteken van vuurwerk. Het brandt in hun handen zogezegd, en dan moet je er wat mee. Onze buurman heeft een voorraad op zijn slaapkamer liggen, waarmee hij de halve flat op kan blazen. Soms, als hij van de wodka genoten heeft, loopt hij zijn huis uit met een doos. Beneden op straat steekt hij dan een 100 klapper aan. Gedurende zo’n vijf minuten weerklinken er dan harde knallen achter elkaar in de wijk. Hij sluit af met een lawine pijl. Die schiet hoog in de lucht en geeft een enorm harde knal. Zo een waarbij je denkt, dat  de oorlog weer begonnen is. Helemaal voldaan keert hij dan terug, waarna een korte woordenstrijd met zijn vrouw begint. Over het onderwerp laat ik me niet uit. Daar moet ik trouwens zelf ook naar raden.

Op oudjaarsavond gaat er dan voor miljoenen roebels de lucht in. Net als in het Westen. Na oudejaarsdag hebben de Russen verplicht een week vrij. Deze week wordt afgesloten met het Russisch kerstfeest. De verlichting hangt nog in de straten, dus daar kunnen ze mee vooruit. De Russische kerst is een feest van de Orthodoxe kerk. Net als in Europa heb je hier mensen die alleen met de Kerst naar de kerk gaan. Zelfs de grote leider laat zich uitgebreid op de televisie zien, terwijl hij een orthodoxe kerkdienst bezoekt. Thuis viert men ingetogen. Uitzonderingen daargelaten, maar die vieren het hele  jaar feest.

Na de Russische kerst volgt een periode van bezinning. Voor veel mensen betekent dit, dat ze beseffen hoeveel ze in die stomme nieuwjaarvakantie hebben uitgegeven. Dat er hard gewerkt moet worden om dat weer recht te zetten. Sommigen vragen zich af hoeveel roebels ze aan vuurwerk hebben besteed.  Anderen zijn in hun dronkenschap niet in staat geweest om hun hele voorraad vuurwerk er door heen te jagen. Dus vieren ze nog vele weekenden oud en nieuw, waarbij de inwoners van Sint Peterburg vaak midden in de nacht oorlogsknallen voor hun kiezen krijgen.

Als het dan tenslotte twee weken 31 december Russisch nieuwjaar wordt is de vonk eruit. In Orthodoxe kerken wordt er nog bij stilgestaan. Ieder ander is weer bezig met de dagelijkse bezigheden. Met overleven. Waar halen we de roebels vandaan?