Op de website konden we het opzoeken. Wanneer mijn verblijfsvergunning klaar zou zijn. Ik ben in Rusland rond oud-en-nieuw en de Orthodoxe kerst. We vullen de gegevens in op de website van de Immigratie dienst en zien dan de verblijfsvergunning klaar is. We verkeren even in een juichstemming. Een half jaar wachten: eindelijk! Na de Russische kerst wordt er in Sint Petersburg weer gewerkt. Niet te lang wachten met acties is hier een goed advies. Op een woensdag rond een uur of twaalf stappen we het gebouw van de immigratiedienst binnen. Op afdeling waar wij ons melden, ziet het zwart van de mensen. Displays geven aan welk nummer aan de beurt is bij welk loket. Vluchtig zie ik nummer: 76 loket 394. Mijn vrouw heeft een hekel aan lang wachten. Loopt op een loket af en vraagt langs het echtpaar, dat geholpen wordt heen aan de lokettiste waar wij ons moeten melden. Het antwoord is teleurstellend. Alle nummers voor vandaag zijn al uitgedeeld. Ook blijkt, dat ik me bij aankomst in Sint-Petersburg had moeten registreren.

We besluiten de volgende dag vroeg, om zo’n uur of acht terug te komen. Vandaag gaan we de registratie regelen. Het kost ons een uur reistijd om van het ene kantoor naar het andere te komen. Het heeft de afgelopen week heftig gesneeuwd. We worstelen ons door rulle sneeuw en gladheid. Soms over de rijbaan. Soms over smalle paadjes, die door mensen die ons voorgingen platgetreden zijn. We komen op de plaats van bestemming. Aan de balie wordt ons direct duidelijk gemaakt, dat van mijn paspoort alle blaadjes gekopieerd moeten worden, evenals van mijn douane registratie en de vorige registratie. De benodigde bescheiden hebben we bij ons, maar waar kunnen we kopiëren? In ieder geval niet op dit kantoor.

Gelukkig weet mijn vrouw een bibliotheek in de buurt. Daar staat achter een balie een kopieermachine met een vrouw, die het apparaat bediend. Na tien minuten heeft ze alles gekopieerd, wat wij nodig hebben. We rekenen een bescheiden bedrag af. Bedanken haar en gaan terug naar het registratiekantoor. Hier moet in het Russisch een formulier in tweevoud in gevuld worden. Mijn vrouw doet wat ze kan, maar weet niet alle antwoorden. Bewaar dat maar voor het loket, probeer ik voorzichtig. Intussen hebben we een nummer gekregen uit het nummer apparaat bij de ingang. Na een half uur zijn we aan de beurt. Omdat er een paar fouten in de formulieren staan moeten we ze opnieuw volledig invullen. En met een nieuw nummer wachten tot er weer een loket beschikbaar komt. Twee uur verder is alles geregeld.

De volgende dag, na een tocht door de donkere en besneeuwde stad staan we om acht uur voor het gebouw van de immigratie. Alle deuren zijn dicht. In het verlichte trappenhuis komt ineens een stroom mensen in beweging. We beseffen, dat we snel moeten zijn. Ik vind een zijingang direct naar het trappenhuis. Die is open. We voegen ons in de mensenstroom. We staan met meer dan 200 mensen in een gang. Over een half uur worden de nummertjes uitgedeeld.

We hebben nummer 86. Moeten ’s middags terugkomen.

Om twee uur zijn we er weer. Voor we aan de beurt zijn, heeft mijn vrouw geïnformeerd. We moeten weer alle blaadjes van mijn paspoort kopiëren. Ik moet pasfoto’s laten maken. Gelukkig kan dat wel in hetzelfde gebouw. Na een uur bij het loket voldoen we bijna aan alle formaliteiten. Ik moet alleen nog scans laten maken van alle vingers en handen.

Er staat een flinke rij voor de scans. Na anderhalf uur mag ik naar binnen. Mijn vingers worden ene voor een op een soort scan apparaat gelegd. Het resultaat is direct zichtbaar. Vaak moet het opnieuw. Op mijn hand wordt dan een vloeistof gespoten. Daarna flink wrijven tot het droog is en opnieuw scannen. Ik ben tien minuten bezig. Nu wordt mijn paspoort gehouden. Over anderhalf uur kan het klaar zijn.

Precies op tijd melden wij ons weer bij de loketten. Het is zes uur ’s avonds. Alle loketten zijn gesloten. Omdat er mensen wachten, blijven we ook. Een van de rolluiken gaat omhoog. Er worden drie namen omgeroepen. Deze mensen melden zich. Krijgen hun paspoort mee, voorzien van de benodigde stempels en visa. Na weer en half hoor ik mijn naam. Bij het loket wordt het visum voor drie jaar ingeplakt. Ik teken voor ontvangst Het stempel wordt gezet. Ik mag mijn paspoort met verblijfsvergunning meenemen!

Al met al heeft het regelen van dit document ons vier volle dagen aan tijd gekost. Als voorbereiding heb ik een aantal documenten officieel laten vertalen. We hebben een half jaar op moeten wachten.

Elke keer, dat je denkt dat het geregeld is, duiken er nieuwe barrières op. Mijn vrouw is in dit proces. Onmisbaar geweest. Ik spreek de Russische taal niet. Dat is gezien mijn leeftijd niet nodig. Maar je hebt absoluut iemand nodig die het Russisch, tot in de finesses beheerst, omdat de formulieren ingewikkeld zijn en de ambtenaren geen fouten, of verschrijvingen accepteren.

Deze blog is bij uitzondering langer dan gebruikelijk. Gezien het onderwerp en de procedures, maak ik gebruik van die uitzondering. Het geeft goed weer, dat Rusland nog steeds een land is van ambtenaren, regeltjes en uitzonderingen. De mensen achter de loketten waren stuk voor stuk integer en behulpzaam. Maar ze werken met een ingewikkeld en achterhaald systeem. Iedereen moet telkens opnieuw individuele gegevens ontvangen en controleren. Zet het centraal in een computer. Met een druk op de knop, tover je iemands dossier tevoorschijn. Hier niet. Het is hier allemaal anders geregeld.