Twee mannen kruipen over de vloer. Het is een feestelijke dag. We krijgen internet via de kabel. Het internet, dat wij hadden was redelijk goed, maar het was storingsgevoelig. En we betaalden er best wel veel geld voor. Mijn vrouw heeft zich op mijn advies georiënteerd. Ze kwam niet om een aanbieding heen. Kabeltelevisie en internet voor een bedrag van 900 roebel (11 euro)  per maand. Ik heb veel verstand van de technologie, maar je moet mij niet vragen om een goede internet-aanbieding in Rusland te zoeken. Daarvoor is de taalkloof te groot. Mijn vrouw vertelde me over groot voordeel. Dat nam ik dus maar aan.

Op de eerste afspraak, kwam niemand opdagen. We zaten te wachten. Het werd zes uur ’s avonds zonder dat er iets gebeurde. Dat liep helemaal mis, maar in Rusland moet je daar niet te zwaar aan tillen. Er kan altijd iets tussenkomen. Op mijn opmerking, dat ze wel  even hadden kunnen bellen reageert mijn vrouw een beetje bits. Er is altijd een reden.

De volgende afspraak is drie dagen later. Mijn vrouw is nogal stevig aan de telefoon. Als deze mannen iets willen verkopen, dan moeten ze er moeite voor doen. En de klant correct benaderen. Het gevolg: twee kruipende mannen over de vloer.

De oude internet verbinding loopt via de telefoonaansluiting. De kabels hiervan zijn netjes weggewerkt. Bij de nieuwe aansluiting moet er buiten onze woning, in de kabelkast, een aansluiting worden gemaakt. Vervolgens moet de verbinding het huis worden binnengebracht. Binnen wordt de hele infrastructuur veranderd: nieuwe kabels. Die worden eerst over de vloer uitgelegd, voordat ze netjes worden weggewerkt.

Na twee uur zien we de eerste beelden op onze televisie. Een merkbaar kwaliteitsverschil is er niet, maar het werkt. We hebben meer kanalen, dan voorheen. Of dat zinnig is valt te betwijfelen, want mijn vrouw kijkt net als de meeste Russen overwegend naar Rossya1. De zender van de overheid. In heel Rusland goed te ontvangen.

Internet blijkt wat moelijker. Er wordt heen en weer getelefoneerd. Ik zie pieken op een schermpje. Ik zie dalen. Ze krijgen het lek boven water, maar we hebben een ander modem nodig. Ik denk aan de belofte: wij zijn goedkoper. Een modem erbij kopen maakt het weer duur. Ik reken op zo’n 100 euro. Voorzichtig vraag ik naar de prijs. De mannen verontschuldigen zich, maar zeggen dat het echt niet anders kan: 2000 roebel. Ik maak snel een rekensommetje: 30 euro. Haast niet te geloven. Ik vraag het voor de zekerheid nog na bij mijn vrouw. Die bevestigt mijn rekensom. Opgelucht zeg ik, dat ik dat modem wel betaal. Het levert me een kus op.

Alles is klaar. Het modem is gereset. We gaan testen. Op het schermpje van mijn telefoon verschijnt een nieuw netwerk. Het wachtwoord wordt me op papier overhandigd. Ik toets het in en maak verbinding. Even lijkt de tijd stil te staan. Maar dan stromen de beelden over mijn telefoonscherm. De mannen  zijn tevreden. Alles werkt naar behoren.

Als ik in Nederland ben, bellen mijn vrouw en ik via WhatsApp. Voor de mannen vertrekken, wil ik dat uitproberen. Ik bel naar Nederland, naar een goede vriend. Hij neemt op en komt kraakhelder door. Zonder storingen of onderbrekingen ronden we het gesprek af. Test geslaagd! De Whats-App gesprekken die ik vanuit Nederland met mijn vrouw voerde, werden gekenmerkt door de vele haperingen. Of we konden wel horen maar niet spreken, en omgekeerd. Terwijl er zoveel te bespreken viel. Zo zie je: Rusland gaat mee in de vaart der volkeren. ‘Modern-times’ in een flatje in de grote stad. De wereld ligt aan onze voeten.