Een van de eerste dingen die je tegenkomt als je vanaf het vliegveld de stad Sint-Petersburg binnen rijdt is het monument van het verzet. Het is de plek waar moedige Russische soldaten in staat waren de Duitsers tegen te houden. De Führer had uitnodigingen laten drukken, waarin hij zijn vrienden welkom heette op een receptie in hotel Astoria Sint-Petersburg. Hij dacht aanvankelijk de stad zo binnen te lopen en te bezetten. Toen dat niet lukte door de extreme weerstand van de Russen heeft hij opdracht gegeven de stad omsingeld te houden. De Duitse oorlogsinspanningen hier hadden nu niet meer tot doel, de stad door gevechten te veroveren, maar om de situatie te handhaven. Hitler wilde de stad, met zo min mogelijk slachtoffers aan Duitse zijde. Er waren oorlogshandelingen. De Duitsers deelden speldenprikken uit. Beproefden regelmatig de kracht van de tegenstander. De Russen hielden moedig stand. De stad was 900 dagen omsingeld. Kon niet bevoorraad worden. De gevolgen laten zich raden: er heerste hongersnood. Er was gebrek aan alles. Daarbij was de winter het laatste jaar bijzonder streng. 2 miljoen inwoners zijn in die periode omgekomen.

De grens tussen de aanvallers en de verdedigers wordt: de Ring genoemd. Op een aantal punten van de Ring staan monumenten. Het monument van verzet aan het einde van Moskovski prospekt is er een van. Het is een groot verhoogd plein. De weg van en naar het vliegveld is er als een rotonde omheen gebouwd: vier banen breed. Op de verhoging staan beeldengroepen. Strijders in markante gevechtshoudingen. Achter de strijders staat de bevelhebber voor een omhoog rijzende stenen naald. Het is een indrukwekkend beeldhouw werk. Als Russen iets herdenken, dan doen ze dat groots.

Toevallig hebben de Russen vandaag hun mei vakantie. Ze hebben vrij van 1 tot 10 mei. Mijn vrouw zegt dat de Sint-Petersburgers massaal naar hun Datsjas afreizen om de winterschade te herstellen. Tuin en woning worden klaargemaakt voor lente en zomer. Voor de woning betekent dat vooral: vocht het huis uit jagen. Voor de tuin: spitten, onkruid wieden, bemesten en de eerste groenten zaaien.

De inwoners die in de stad gebleven zijn leven toe naar de 9 mei parade. Die vindt plaats op het Paleisplein voor de Hermitage. Omdat de grote leider in Moskou is, neemt hier een hoge militair de parade af. De hele stad is op deze dag geblokkeerd. Allerhande legervoertuigen moeten worden aan- en afgevoerd. Hetzelfde geldt voor de grote hoeveelheid manschappen. De toeschouwers zijn ieder jaar weer onder de indruk van het schouwspel: deze vertoning van macht. Voelen zich trots op hun land. In eenheid verbonden. Het is niet voor niets, dat de Sovjets hiermee begonnen zijn en dat de huidige leider dit fanatiek voortzet. Het is de bestendiging van de macht.

Ik rijd verder stad inwaarts. Alle grote prospeks zijn versierd met Nationale symbolen, in de kleuren geel, oranje, rood, en donkerrood. Ik weet niet of dit een betekenis heeft. Of het ieder jaar deze kleuren zijn. Maar het maakt wel indruk. De grote oorlog, zoals ze hier de Tweede Wereldoorlog noemen, wordt groots herdacht. Ieder jaar weer. Russen houden van tradities. Die worden met liefde in stand gehouden. Met liefde gevierd.

Tradities kijken altijd achterwaarts. Deze traditie: de herdenking van de 9e mei richt zich ook op de toekomst. En dus rollen de modernste wapens over het Paleisplein. Raketten met kernkoppen. Antitankwapens. Raketten die vliegtuigen op grote hoogte uit de lucht kunnen schieten. Want je moet je land kunnen verdedigen. Vooral nu de dreiging van Amerika en Europa alsmaar toeneemt. Dat wordt tenminste door de regering beweerd. En dat heeft niets meer met de Grote oorlog te maken.