Selecteer een pagina

249. Eitje

Het is een dag waarop alles tegenzit. Ik heb een programma uitgestippeld, waarin weinig ruimte zit. Veel computerwerk, rekeningen betalen, wat telefoontjes, het schrijven van een blog. Het is nog vroeg. De ochtend is veelbelovend. Het waait buiten en het is bewolkt....

248. Uitzicht

Inmiddels zijn wij twee maanden verder. Uitzicht op verbetering is er niet. De overheid meldt keurige cijfers. Aanvaardbare aantallen besmettingen. Aanvaardbare aantallen doden. Het gewone volk weet wel beter. Zij zitten klem tussen hun realiteitszin en het verlies...

247. Dag van de overwinning

Ze komen hier vaker. In de buurt van Sint-Petersburg ligt een groot bosmeer. Het is nog koud voor de tijd van het jaar, maar vandaag treffen ze het. Ze heten: Mimi, Ludmilla en Svetlana. Twee zussen met hun moeder. Een plek verscholen in het bos, waar liefhebbers naar...

246. Herinneringen

Het virus heerst. We leven. Waarmee alles is gezegd. Perspectieven zijn er even niet. Daarom begeef ik me in het verleden. Het laatste deel van mijn verleden ligt in Rusland. Daar dwaal ik maar naar af. Ik heb haar al twee manden niet gezien. Gelukkig getrouwd met een...

245. Strandverbod

Een groot bord bij de entree naar het strand: verboden het strand te betreden. Op straffe van. In verband met de verspreiding van het Corona virus. Zo luidt in het kort de tekst op een van de borden langs het strand  aan de Finse Golf. Mijn vrouw is deze kant op...