Een te kleine parasol geeft wat schaduw tegen de warme zon. Het is hier ver in de twintig graden. Russische zomer. Locatie: datsja. Na het referendum over de veranderingen in de Russische grondwet, is het tijd voor ontspanning. Om twee redenen moet je nu niet in de stad zijn: het is er nog warmer dan hier; de lucht is vervuild van industrie en autoverkeer. De andere reden: het virus is nog steeds aanwezig. Aan menselijke gedragingen is dat bijna niet meer te merken. Aan de cijfers die rond gefluisterd worden wel. Iedereen kent wel mensen, die recent ziek zijn geworden. Over de aflopen is minder bekend. Maar de officiële cijfers over mensen met longontstekingen liegen er niet om.

Mijn vrouw is gras aan het maaien. We hebben zo’n maaimachine met twee nylon koordjes, die razendsnel ronddraaien en daarmee alles afkappen, wat ze in hun baan tegenkomen. Het maakt veel herrie. De oppervlakte die gemaaid moet worden bedraagt zeker: 250 m2. Die is wel even zoet. We zijn niet zo vaak in de datsja. Hebben tenslotte zo onze bezigheden. Gevolg is, dat als je er bent, er sprake  is van groot achterstallig onderhoud. Bomen moeten gesnoeid. Onkruid tussen de bloemen verwijderd.

Onze kat is ook mee. Het is een siamees. In de stad is ze gewend om binnen te zitten. Met een poezenmandje wordt ze vervoerd. Eenmaal in de datsja mag ze vrij. Met de deur gesloten. Enkele keren per dag wordt ze uitgelaten. Aan een halsband met een riem mag ze door de tuin wandelen. Of ze wordt aan de schommelbank vastgebonden. Voor haar is het wennen. Ze is ze snel te raken als er insecten of vogels langs komen. Maar ook de gevaren, die er in huis niet zijn: katers en egels. Waakzaamheid geboden. Uiteindelijk valt het mee. Ze is gewend om veel te slapen. Dat doet ze hier nu in de buitenlucht.

Tijd om te zwemmen. De kat wordt binnen gezet. Het kanaal loopt parallel aan het grote Ladago meer. Ergens ver terug is het een aftakking van dit meer. Verderop keert het er weer in terug. Het gevolg is, dat er een sterke stroming in het kanaal plaatsvindt. Recht naar de overkant zwemmen is er niet bij. Slechte zwemmers kunnen beter bij de kant van het water blijven. Zonder bodem onder je voeten  ben gauw een vijftig meter verder. Omkleden gebeurt op de oever, wat soms leuke tafereeltjes oplevert. Geworstel met handdoeken. Natte schoenen. Sokken die direct de was in kunnen.

Iets verder zitten mannen met werphengels. Vis uit het Ladago is goede vis. Die zijn nog weinig vervuiling tegengekomen. Er komen regelmatig boten langs. Het kanaal wordt slecht onderhouden, waardoor de commerciële scheepvaart hier is gestopt. Wel komen er plezierjachten langs. Of speedboten. De laatsten varen ver van de oevers, maar ze veroorzaken grote golven. Vissers vervloeken ze. Ze jagen de vis weg. Zwemmers schelden op ze. Als je midden op het kanaal zwemt, gevangen in de stroming is het moeilijk zo’n boot te ontwijken. De bestuurders van deze boten zien niet altijd de hoofden van mensen, die zich voor hen bevinden.

Zo voltrekt zich langzaam weer een dag. ’s Avonds tot een bepaalde tijd is het nog aangenaam. Daarna moet je naar binnen vanwege de muggen. Maar als je dan na een zonnige dag je bed in glijdt. Volop zuurstof binnengekregen. Diverse vitamines van de zon. Dan voel je je ver weg van de hectiek van de wereld, waarin de waan van de dag weer begonnen is. Als dan de poes op bed springt. Naast je komt liggen, is het leven voor even volmaakt.