Selecteer een pagina

Een tijdje geleden had ik contact met een goede Russische vriend : Anton Sergevitch. Anton is getrouwd. Hij heeft twee kinderen. Hij maakt deel uit van een vriendenclub die regelmatig culturele activiteiten bezoekt in Sint-Petersburg en ’s avonds vaak gaat stappen. Ik ben een keer met ze mee geweest. Het was ontzettend gezellig. Het werd laat. Er werd stevig gedronken. Ik belde met Anton aan het einde van het jaar, om hem sterkte en gezondheid toe te wensen. Het gesprek kwam op drankgebruik. Hij liet me weten, dat zijn vrouw soms klaagde. Dat hij zelf ook niet zo gelukkig was over de regelmatige drinkpartijen met zijn vrienden. Maar wat te doen? Stoppen in zijn eentje?

Ik vertelde hem, dat we in  Nederland al enkele jaren met een maand januari zonder alcohol bezig zijn: ‘dry January’ . Ik had besloten, daaraan mee te doen. Wellicht was het een goed idee, om dat samen te doen? Hij wilde alles van dit initiatief weten. Misschien zelfs, om het in Rusland te introduceren. Het principe is simpel: vanaf 1 januari tot 1 februari gebruik je geen alcohol. Dat je een maand kunt stoppen zorgt er mogelijk voor, dat je sowieso matigt met het gebruik en misschien voor langere perioden zelfs helemaal geen alcohol tot je neemt. Hij zag deze actie helemaal zitten. Zou het ook in zijn vriendengroep voorstellen.

Ik krijg een bericht van hem, dat de vriendengroep het voorstel als belachelijk heeft afgewezen, maar hij zet door. Vanaf 1 januari zullen we gezamenlijk starten. Het wordt oudjaarsnacht. Nog een keer vloeit de alcohol rijkelijk. Als we wakker worden, laat in de ochtend op nieuwjaarsdag wensen we elkaar een goed nieuwjaar toe en sterkte met ‘dry January’. Daarbij heb ik een klein probleempje. Er staan nog twee flessen goede wijn te wachten om geopend te worden. Die kun je niet een maand laten staan. Ik besluit mezelf twee dagen uitstel te geven, zodat mijn dry January op drie januari aanvangt. Ik zeg Anton hier maar niets over. Het kan zijn motivatie ondergraven. In plaats daarvan stuur ik hem een bericht met de optimistische boodschap: ‘Hallo goede vriend, ik ben al bijna drie dagen nuchter, het bevalt me uitstekend. Ik ga het volhouden’.

Twee dagen later krijg ik een berichtje van hem: ‘alles goed hier. ‘dry January’ was een prima idee. Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld.’ Fotootje erbij van Anton met een glas wodka in zijn hand. Dat is een geintje, veronderstel ik.

Intussen zijn we een week verder. Ik houd het goed vol zonder alcohol. Zie ook niet meer op tegen de komende weken. Op mijn positieve en oppeppende berichtjes reageert Anton niet. Als ik hem bel neemt hij de telefoon niet op. Wel een berichtje: ‘sorry dat ik de telefoon niet opnam, ik hoorde hem niet in de drukte’. Bij mij groeit de twijfel. Welke drukte? Het café? Hij belt me niet. Ik heb het telefoonnummer van zijn vrouw, met wie ik een goed contact heb. Ik bel haar. Ik informeer naar Anton, zeg haar, dat hij niet reageert op mijn berichtjes. Ze zegt dat hij met zijn vrienden op stap is. Op mijn vraag of hij daar dan water en sapjes drinkt, reageert ze verbaasd. Anton en sapjes?

Anton belt me nu zelf op. Hij moet toegeven, dat hij de ‘dry January’ nog geen dag heeft volgehouden. Nieuwjaarsdag gingen ze op bezoek bij zijn schoonouders. Daar stond de fles wodka al op tafel. Hij ging direct voor de bijl. Hij verontschuldigt zich naar mij. Uit zijn  bewondering voor mijn volhouden.

‘Dry january’ in Rusland: het idee is goed.