Selecteer een pagina

Je hebt restaurants en restaurants. Normaal gesproken gaan we in Rusland naar een officieel restaurant, met een uithangbord boven de gevel, sfeervol interieur en een menukaart waaruit we uitgebreid gerechten kunnen kiezen. Wat verder weg, in Sjestroretsk, om precies te zijn, op het terrein van het Kurort kunnen we kiezen uit een Georgisch restaurant, of een dag maaltijd in het restaurant van deze gezondheidskliniek. Het Georgische restaurant serveert alle gerechten met veel kaas erin. Soepen, pizza-achtige gerechten, pannenkoekjes. Ik heb daar niet zoveel trek in, waarop we kijken, of we in aanmerking komen voor de dag maaltijd. Dat valt nog niet mee. Het Kurort heeft zijn vaste gasten, die er zo’n 3 tot 14  dagen all-inclusive verblijven. Omdat de belangstelling van deze mensen aan het teruglopen is, hebben ze besloten het restaurant ook open te stellen voor dagjesmensen, die hier komen wandelen aan de Finse Golf.

We vinden een plaatsje in een volle eetzaal. Er is weinig aandacht voor sfeer en beleving. Mensen komen hier om te herstellen, dat gaat op zijn Russisch, met ijzeren methoden. Er zit hier geneeskrachtig water in de grond, vooral goed voor de spijsvertering en de darmen. Dat wordt dan ook ruim gebruikt in allerlei behandelingsvarianten. Wij zijn er nog al eens naar de banja gegaan, waarbij ik geen opmerkelijke gezondheidsvooruitgang heb bemerkt.

De keuze bestaat uit een vlees- en een visgerecht. Dat maakt het voor mij niet moeilijk, omdat ik geen  vlees eet. Het wordt: karper. Een vis die men in Nederland terug gooit in het water, vanwege de penetrante grondsmaak. Hier is het een lekkernij. Hij smaakt me prima. Voorzichtig sausje erover , rijst erbij en wat winterse groenten. Het toetje, komt van de fabriek. Na afloop is het onbeperkt koffie of thee halen.

Als we op het punt staan om weg te gaan, komen we Sawa en Anna tegen. Ze hebben hetzelfde idee gehad. Omdat we hier geen alcoholische versnaperingen kunnen  bestellen (gezondheid, weetje wel). Gaan toch nog even verderop naar het Georgische restaurant. Er is plaats genoeg en alleen het drinken van drankjes is hier geen probleem.

Anna vertelt over de flat van haar overleden moeder. Die heeft ze een jaar geleden verhuurd aan een gezin met twee kinderen. Paste precies, er was een extra slaapkamer. Twee weken terug hebben ze de huur opgezegd en het huis ontruimd. Ze had het huis gemeubileerd verhuurd, dat brengt meer op. Vorige week is ze met de moeder van het gezin wezen afsluiten.

Ze was zich kapot geschrokken. Het huis was uitgewoond. Achteraf bleek, dat het echtpaar geen 2, maar 5 kinderen had. Behang en meubels waren beschadigd, de badkamer zag er niet uit. Ook bleken ze al het beddengoed te hebben meegenomen en ook de kleine kleurentelevisie. Wat haar nog het meest verontrustte, was, dat de vrouw de sleutels  van de flat vergeten was. Al met al zal het haar meer kosten om de flat weer op te knappen, dan wat ze met de huur  verdiend heeft. We adviseren haar om direct alle sloten van het huis te vervangen. Met dit soort mensen weet je het nooit. Geen risico nemen.

Anna zucht eens diep. Ik zie dat ze het er moeilijk mee heeft. Sawa, ziet dat ook en bestelt een rondje wodka. We toasten op alle criminelen, dat ze eeuwig mogen verblijven in het vagevuur. Dat kennen de Russen niet, maar ik vind het wel goed klinken en niet zo wreed als : eeuwig in de hel. Iedereen moet tenslotte een kans krijgen om zich te verbeteren. Met spijt opnieuw beginnen, al is het met een brandlucht in je kleren.