Selecteer een pagina

Het toerisme ligt hier bijna geheel plat. Van buiten Rusland komen er nauwelijks bezoekers. Over het land ligt een volledige code rood. Daar wagen maar weinig buitenlanders zich in. De Russen mogen het land niet uit. De weinige landen waar men tot voor kort nog wel naartoe mocht, zijn door kleine conflicten ineens tot verboden terrein verklaard. Officieel heet het dat de Covid ontwikkelingen daar aanleiding toe geven. Turkije werd tot verboden gebied verklaard na kritische opmerkingen van hun grote leider. Het gevolg is, dat steden als Sint-Petersburg en in minder mate Moskou zich kunnen verheugen in een overdosis aan belangstelling van hun landgenoten.

Yanna, een collega van mijn vrouw speelt daar handig op in. Russen kunnen zich in het algemeen geen gids permitteren. Bovendien vinden ze dat ze genoeg historische kennis hebben om musea en paleizen zelfstandig te bezoeken. Ze geven geen roebel te veel uit. En hier springt Yanna handig op in. Ze verhuurt tegenwoordig kamers en appartementen. Een Rus verblijft liever in een betaalbaar appartement dan in een duur hotel. Vooral tijdens de vakanties loopt haar handel goed. Ze bemiddelt tussen  mensen die ruimte over hebben en toeristen de vanuit alle streken de stad Sint-Petersburg bezoeken. Soms weet ze er een halve dag gidswerk aan vast te knopen.

We spreken haar in een cafeetje aan de Komendansy proskpect dicht bij ons in de buurt. Toevallig heeft ze wat vrije tijd. Mijn vrouw heeft haar al een tijd je niet gesproken. Ze vertelt, dat ze met haar activiteiten net genoeg inkomen genereert om te blijven bestaan. Om toeristen te bereiken adverteert ze op internet. De website die ze voor gidswerk heeft opgetuigd doet nu dienst als een verhuurbedrijf voor tijdelijke woonruimte. Met de juiste trefwoorden vangt ze behoorlijk wat belangstelling.

Er gaat wel eens iets mis. Onlangs was er een kleine kleurentelevisie verdwenen. Daar kwam ze helaas pas achter nadat de toeristen betaald hadden en vertrokken waren. Ze was ook erg verbaasd, want deze personen kwamen uit Siberië. Het leek haar toch niet handig om gedurende de  vliegreis zo’n tv bij je te hebben. Waarschijnlijk hebben ze hem nog in Sint-Petersburg weten te verpatsen. De schade moest ze uit eigen zak betalen. Voortaan let ze bij de overdracht wel beter op.

Ondanks de misère met buitenlandse toeristen maakt ze al weer plannen. Ze wil bijvoorbeeld pakketreizen verkopen. Tegen een vast bedrag levert ze dan alle services, van het boeken van een hotel tot het leveren van gidswerk. Ze probeert de visa en de vliegreizen er in te verwerken, maar daar heeft  ze betrouwbare contacten in het buitenland voor nodig.

Ze trakteert op een rondje wodka. Het maakt direct, dat ik haar veel leuker vind. Of ik geen interesse heb om voor haar te werken? Ik leg haar uit, dat het aanbieden van vliegreizen en visabemiddeling met risico’s gepaard gaat. Je hebt er in Nederland verzekeringen voor, maar die zijn onbetaalbaar voor kleine ondernemers. Ik reken haar snel wat tarieven voor. Daarmee is het sollicitatiegesprek afgelopen. Laten we nog maar een wodka nemen en hopen, dat de situatie snel veranderd.

Ze heeft goede hoop, dat in september alles weer bij het oude is. In Rusland is nu sprake van een derde golf. Die is tegen juli uitgedoofd. Hebben we twee maanden tijd voor een overgang en daarna: alle grenzen open! We hopen het allemaal, maar voorzichtig als Nederlanders van nature zijn, heb ik er mijn bedenkingen bij. Voorlopig moet ik het doen met een overdosis aan Russische landgenoten. Ik moet zeggen, dat dat best gezellig is, want de gewone Rus heeft het goed met de Nederlander voor.