Er is een manier om je vrouw te slaan zonder dat er protesten of rechtszaken van komen. Sterker nog ze vindt het heerlijk. En nu niet meteen denken aan zoiets als: masochisme. De methode waarover ik het heb is de Russische Banja. Sauna in het Nederlands. Vergeleken met de Nederlandse sauna is de Russische banja op zijn zachtst gezegd wat ruwer. Wat ongepolijster. De banja dient de gezondheid en de Rus is daar vaak extreem in. ’s Winters naar buiten in water van nul graden en het hele jaar door in zeer hete banjaruimtes. Goed voor je lichaam.

Ooit, inmiddels 5 jaar geleden betrad ik voor de eerste keer de Banja. Je hebt ze in alle soorten en maten: de club banja, waar je gemengd naartoe kunt, de mannenbanja, de vrouwenbanja en de privébanja. Ik bevond mij in de club banja. Om mij heen liepen mannen en vrouwen gekleed in witte handdoeken. Ik had enige ervaring in de Nederlandse sauna en ik stapte nietsvermoedend de hete banjaruimte in. Mijn vrouw had een berkentak bij zich. Na een ritueel waarbij de tak flink natgemaakt werd, gooide ze met een pollepel een paar scheppen water over de banja kachel. Het siste en stoomde en de temperatuur in de ruimte sprong met enkele graden omhoog. Ze gaf mij de tak en ging op haar handdoek liggen.

“Nu slaan”, commandeerde ze.
“Slaan?”.
“Ja, je moet mij slaan”.
“Waar dan?”.
“Overal”.

Ik stond daar met de tak in mijn handen en twijfelde. Ik was geschokt. Slaan? Ik deelde een voorzichtig tikje uit, maar dat was niet voldoende.
De procedure werd snel duidelijk, want een ander echtpaar betrad de ruimte. Hier voltrok zich hetzelfde ritueel: berkentak natmaken, een paar pollepels water over de kachel en daarna begon de man zijn vrouw te slaan met de tak. Stevige meppen, overal. De vrouw kreunde en daarmee kreeg ik stiekem toch een associatie met erotiek, maar dat viel mee. Na een tijd werden de rollen omgedraaid. De man ging liggen, water op de kachel en de vrouw ging slaan. Het kon hem niet hard genoeg en hij vroeg om meer.

Na verloop van tijd ben ik het ritueel en het slaan met de berkentak gaan waarderen. Het water op de kachel jaagt de temperatuur op. Het slaan met de tak stimuleert de bloedsomloop en het zweten. De afvalstoffen worden er als het ware uitgedreven.

Een enkele keer in de winter ben ik wel eens meegelopen naar buiten. Ik kwam verwarmd uit dit ritueel en ging door sneeuw en ijs naar een wak in het water. Met een geïmproviseerde trap daalde je daar in af. De watertemperatuur is nul graden. Ieder op zijn beurt ging erin ik moest ook. Ik heb het overleefd. Sterker nog: gedurende korte tijd voelt de kou zelfs aangenaam. Maar al snel verlang je er heftig naar om in de banja met de berkentak geslagen te worden. Een heerlijke warming up en je hele lichaam tintelt. Ik kan het aanbevelen en op verzoek wil ik het zeker wel een keertje voordoen bij u als lezer.