Selecteer een pagina

Het valt in Rusland niet mee, om geen vlees te eten. Ik bedoel daar mee natuurlijk, dat er niet veel alternatieven zijn als je geen vlees eet. Kaas, vis, eieren zijn makkelijk te verkrijgen en als alternatief te gebruiken, maar voor echte vegetarische producten, op sojabasis bijvoorbeeld ligt het een stuk moeilijker. In de stad Sint-Petersburg heb ik het opgegeven om naar dergelijke winkels te zoeken. Ze bestaan wel. Zijn gering in aantal en moeilijk te vinden. Te veel moeite om er gebruik van te maken. En daar bedoel ik mee: een halve dag onderweg voor blok tofu van 500 gram.

Wat ben ik blij, dat er hier vlakbij ons appartement aan de Finse golf een vegetarische winkel wordt gevestigd. Tussen de aankondiging en de daadwerkelijke opening zitten een paar weken, maar nu ik na langere tijd weer in ons appartement terugkeer functioneert de winkel optimaal. Een aardige bijkomstigheid: er zit een cafégedeelte bij. Er wordt dan wel geen alcohol geschonken, maar wel koffie, cappuccino, thee en dergelijke drankjes. Daarbij verkoopt men vegetarische lekkernijen. Vegetarisch volgens strikte regels: geen dierlijke producten. Een ei zal men er dan ook nergens in aantreffen.
De winkel geldt voor mij als een klein paradijsje. Ik ben niet strikt in de leer. Ik eet bijvoorbeeld wel vis, kaas en eieren, hier loop ik geen enkel risico om me te vergissen of ergens wel of geen vlees inzit. Kocht ik in een supermarkt nog wel eens pelmenie met vlees, omdat ik de productomschrijving niet goed begreep, hier kan ik ongestraft iets op de gok kopen. Ik loop hooguit het risico dat het niet smaakt. Dat durf ik wel aan. Waar ik hier zeer tevreden over ben is het vegetarische broodbeleg. Waar in Nederland nog het nodige geëxperimenteerd wordt, liggen hier heerlijke vegetarische worsten en gesneden ‘vers’ waren met een bijzonder lekkere smaak. Het maakt dat ik niet terugval op volvette kaas of cholesterolrijke eieren. Hier blijf ik wonen zolang deze winkel het redt. Dat is altijd weer de vraag, maar gezien het feit dat het er altijd druk is, en ook omdat het de enige winkel in dit wooncentrum is, geef ik dat een goede kans. Bij alle producten, die uit de supermarkt, zowel als uit het café worden papieren zakken en tasjes gebruikt.

Na een grote cappuccino met een lekker stuk gebak, op naar het strand. Hier is zeker geen sprake van vegetarisme, aangezien er behoorlijk wat bloot in de zon ligt te stoven. Ook krinkelen in de bosschages overal rookwolken omhoog en waaien geuren van verschroeit vlees over de zandvlakte. Iets verderop: de rust van water, wind en zand. Een maagdelijke vlakte. Terug naar de natuur met respect voor basale waarden. Hier vraag ik me af of we de wereld redden als we minder vlees eten? Misschien niet de goede plek daarover na te denken. Vervuiling, of dat nu door bio-industrie ontstaat of door gewone grootschalige activiteiten. Er wordt gewoon door geproduceerd. Of ze echt een bijdrage leveren weet ik niet, maar geef mij die idealisten van de vegetarische winkel maar. Ze lopen niet met samengeknepen billen bij het zien van vleesconsumptie, maar ze zetten er wel een prachtige winkel neer. Met producten waar ze voor 100 % achter staan. Dat ondersteunt het geloof in een betere wereld.

Mijn gedachten worden ruw onderbroken door een fourwheel quad. Die met hoge snelheid over het vrijwel lege strand scheurt. Hoe contrastrijk kan het leven zijn. In mijn oordeel plaats ik zo’n strandpiraat direct bij de vleeseters. Maar zodra hij uit het zicht verdwenen is, zie ik het onzinnige van mijn gedachte. Eenieder zal eten naar eigen smaak en geweten.