Selecteer een pagina

Het stadje Sestroretsk ligt zo’n 35 km ten Noorden van Sint-Petersburg. Het is een badplaats, want het ligt aan de Finse golf. Dat is niet aan alles te merken, het dagelijkse leven bestaat ook hier uit de vele zorgen om het bestaan. ’s Zomers is er sprake van  extra drukte, vooral als de temperaturen hoog zijn. De grote stad voert grote groepen mensen aan die snakken naar verkoeling en ’s avonds een barbecue op het strand maken. Ze ontvluchten massaal hun kleine 2-kamerflatjes, waar je door de hitte vrijwel niet kunt verblijven.

Buiten de zomer is dit een gewone plaats met zijn bijzonderheden, zoals de kleine kathedraal, waarvan men zegt, dat hij door de maffia is gefinancierd, een paar prachtige meren, van waaruit een riviertje: de Sestra via een indrukwekkende waterval naar zee stroomt, een imposant gemeentehuis en een nostalgisch stationnetje, waar de boemel naar Kurort halt houdt. Van stad tot gehucht in Rusland hecht men veel waarde aan zijn historie. Als er maar iets bijzonders in het verleden is gebeurd buigen historische commissies zich over de mogelijkheden om dit om te zetten in tastbare herinneringen aan dat verleden. Met als resultaat: monumenten en standbeelden.

Hier in Sestroretsk hebben twee belangrijke gebeurtenissen plaats gevonden: rond 1700 verbleef tsaar Peter de Grote hier gedurende een flinke periode. In 1917 verbleef Lenin hier op zijn doorreis naar Sint-Petersburg, waar hij de revolutie begon. Peter de Grote was drie eeuwen geleden op zoek naar de perfecte vestigingsplaats voor de nieuw hoofdstad van zijn rijk. Het moest een plaats zijn aan zee. Deze plek voldeed aan de voorwaarden. Waarom uiteindelijk gekozen werd voor het moeras in de rivierdelta van de Neva is mij niet bekend. Hier bleef slechts de herinnering.

Het is te zien in verschillende monumenten. In het meer bij de kleine kathedraal experimenteerde hij met de eerste onderzeeër. Een groot formaat ton, waar mensen in konden staan, met touwen eromheen, dicht gesmeerd met pek en aan de bovenkant een waterdicht afsluitbaar luik. Roeispanen voor de voortbeweging. Er zat zelfs een raam in. Het experiment lukte maar half, maar aan de rand van het meer staat nu een nagebouwde houten ton, naar het voorbeeld van die van Peter de Grote. Een plaquette vermeld diverse bijzonderheden en wetenswaardigheden. In het meer staat een visser tot aan zijn knieën in het  water, voor hem heeft hij een houten tafels geplaatst waarop zijn hengels kunnen rusten. Hoe diep heeft de onderzeeër hier kunnen duiken vraag je je dan toch af.

In de nabijheid van het stationnetje tref ik in een klein parkje een beeldenpartij met een aantal kabouters. Het geheel staat opgesteld voor de ingang van de stadsbibliotheek. De centrale kabouters dragen een opengeslagen boek met een leesbare tekst op de bladzijden. Ook hier wordt melding gemaakt van het verblijf van Peter de Grote in 1917. De aandacht van kinderen wordt hier gevangen door de sprookjesfiguren, De tekst in het boek drukt ze met hun neus op een stukje Russische historie. Ze krijgen hun geschiedenis met de paplepel ingegoten. Spelen in combinatie met leren. Hier is over nagedacht.

Gemeente Zaandam wil van Sestroretsk haar zusterstad maken. Het zal te maken hebben met de historische feiten, dat Peter de Grote zowel in Sestroretsk als in Zaandam verbleef, zij het dan om geheel verschillende redenen. In Zaandam trachtte hij het vak van scheepstimmerman onder de knie te krijgen. In Sestroretsk zocht hij naar vestigingsmogelijkheden voor zijn nieuwe hoofdstad. Via deze man ontstond een band tussen beide gemeenten en op deze wijze wordt ook weer de band die er tussen Nederland en Rusland bestaat versterkt. Peter de Grote was een grote.