Selecteer een pagina

Het is niet zo’n fris onderwerp, maar ik heb last van kalknagels, een schimmelinfectie. Mijn vrouw raadt me aan om het hier te laten behandelen, omdat het een stuk goedkoper  is dan in Europa. Daar ben ik niet ongevoelig voor, maar het belangrijkst voor mij is, dat ik van die lelijke nagels afkom. Na wat prijzen bekeken te hebben komen we uit bij de MedClub: een kliniek die is gespecialiseerd in de medische behandeling van voeten en alles wat daar bij hoort. De eerste afspraak is het intake consult. De arts vraagt me, of  ik allergisch ben voor bepaalde medicijnen, welke medicijnen ik gebruik en meer. Daarnaast neemt ze van elke teennagel een klein monstertje voor onderzoek. Hierbij wordt vastgesteld of ik inderdaad een voetschimmel heb, die de kalknagels veroorzaakt.

We besluiten het testresultaat af te wachten, om daarna eventueel tot een behandeling over te gaan. De behandeling word gedaan met laser. De warmte ervan doodt de schimmel. De arts blijkt een handige verkoopster, dat moet ook wel want de kliniek is commercieel en iedere klant is er één. Ze weet mijn vrouw ervan te overtuigen om mij een pedicurebehandeling te laten ondergaan. Dat kan in het verdere traject al heel veel aan behandelingskosten schelen. Ik mag dezelfde dag aan het eind van de middag terugkomen.

Ik ben in heel mijn even nog nooit naar een pedicure geweest. Dit wordt voor mij een nieuwe ervaring. De vrouw bij wie ik terechtkom spreekt een beetje Engels. Ze heeft er geen moeite mee, dat ik haar Russisch meestal niet begrijp. Voeten zijn voeten tenslotte. Een voet is internationaal. Het is even wat aanpassen, want ik ben met mijn lengte te groot voor de behandelstoel. Met wat handige ingrepen weet ze de voetsteunen toch in de juiste positie te zetten.

Ze haalt een zak met een grote hoeveelheid gesteriliseerde instrumenten en hulpstukjes te voorschijn. Zet een bril op en begint uiterst nauwgezet mijn nagels een voor een te bewerken. Slijpen, vijlen, knippen, soms wat peuteren. Het lijkt een beetje op de mondhygiëniste, maar dan voor mijn voeten. Wat mij opvalt is, hoe belangrijk het is, dat de nagelriem schoon is. Ik richt mijn aandacht altijd op de voorkant van de nagel, want die moeten geknipt, maar zij is lang bezig de nagelriem en de randjes schoon te krijgen.

Na de behandeling spuit ze een vloeistof tussen mijn tenen. “Anti bacterial!” roept ze daarbij. Dat is duidelijke taal. Als laatste wrijft ze mijn voeten in met een crème tegen de droge huid. Het maakt me niet uit waartegen het is, ze masseert het goed in. Dat ervaar ik als een heerlijke voetmassage. Ik maak haar duidelijk, dat men beweert, dat de zenuwen van het hele lichaam in de voeten uitkomen: dat heet de voetreflexzone. Ze blijkt het woord te herkennen en zegt, dat dat zo is. Ook in Rusland. Mijn voeten voelen aan als nieuw. Dat zeg ik ook tegen haar. Ze antwoordt, dat ik nu weer naar de discotheek kan gaan. Ik tegen haar: “Zet de muziek maar aan”. Dat doet ze niet en dat is maar beter zo.

Ik reken  2900 roebel af, omgerekend: € 35.  Als ik terug naar huis loop lijkt het alsof ik zweef. Mijn voeten voelen aan als vogeltjes. Wat voor mijn hele lichaam geldt, geldt ook voor mijn voeten: extra aandacht doet ze opleven. Ik vraag aan mijn vrouw of 2900 roebel hier een gangbaar tarief is voor pedicures. Een reguliere pedicure kost hier zo’n 2000 roebel, maar ik was nu op bezoek bij een medische pedicure. Medisch of niet: ik onderga graag weer eens zo’n behandeling.