Selecteer een pagina

Er valt veel sneeuw en het vriest een graad of 12. Een prachtige witte kerst ligt voor ons. Helaas, voor Nederland ligt de kou op de verkeerde plek. We bevinden ons in Sint-Petersburg. Er wordt hier aandacht aan kerstmis geschonken, maar men herdenkt hier niet de geboorte van Jezus. We leven in een orthodox land. Hier vinden religieuze gebeurtenissen twee weken later plaats. Met kerstmis wordt er door veel Russen gewoon gewerkt. Nu wil het toeval, dat kerstmis dit jaar op zaterdag valt. We dwingen de Russen daarmee stil te staan bij de viering van ons christelijke feest. En daar zijn ze makkelijk in te beïnvloeden. Als er iets te vieren valt krijg je de meeste mensen hier wel mee.

Gisteren hadden we een feestje bij de werkgever van mijn vrouw, de bibliotheek. In de zaal van de voormalige Nederlandse kerk werd afscheid genomen van het huidige jaar en vooruitgekeken naar het volgende. ‘Peter de Grote’ kwam nog langs als een veredeld soort kerstman. Ik vind dat de Russen die er maar in moeten houden. Het westen heeft de kerstman en Rusland Peter de Grote.

Het is in Sint-Petersburg glibberen en glijden. Het openbaar vervoer rijdt, zij het soms met vertraging. Ze zijn niet zo snel van slag hier. Ik heb bijvoorbeeld nog niemand zien uitglijden. Je zou toch zeggen dat ouderen, die minder goed ter been zijn sneller onderuitgaan. Niets daarvan, met wandelstokken of zelfs met Nordic walking stokken manoeuvreren ze zich door het voetgangersverkeer. Een ander heikel punt is het zebrapad. Doordat er sneeuw op ligt ziet niemand meer, dat er zich op die plek een voetgangersoversteekplaats bevindt. Hier geldt het advies, zie je overstekende mensen, bij twijfel voorrang geven.

De witte wereld werkt op een positieve manier door op het gemoed van de mensen. Het donkere van de korte decemberdagen wordt tenietgedaan door het overal reflecterende witte licht. Dat men overal feestverlichting heeft aangebracht verhoogt de sfeer nog meer. En zo komen we langzaam bij de ware betekenis van het kerstfeest, het feest van licht. Een heidens ritueel om de duisternis te verjagen. Daar is toen ook het gebruik van lawaai ontstaan. Men vierde kerstfeest en oud- en nieuw tegelijkertijd. Ik heb geen idee hoe lang deze feesten duurden. Misschien wel van kerst tot oud en nieuw. Wat mij betreft een aanrader voor ons westerlingen.

De Russen houden het in ieder geval bij een lawaaierige jaarwisseling en vieren Kerstmis op 7 januari. Een enkeling, die nog vuurwerk over heeft viert in zijn eentje ook de orthodoxe jaarwisseling. Die valt ieder jaar in de nacht van 13 op 14 januari. Als Europeaan kun je, als je het een beetje handig aanpakt, 3 weken feest vieren. Je viert de kerst en oud en nieuw in Europa, vliegt na 1 januari naar Rusland en je doet het vanaf 7 januari nog eens dunnetjes over.

Eerste Kerstdag is hier een gewone dag. Een 2e kerstdag kent men hier niet. Omdat mijn vrouw met een Nederlander is getrouwd en omdat ze van een lekkere maaltijd houdt, vieren we de eerste kerstdag wel. Op het menu staan een paar heerlijke Russische gerechten. We hebben goede drank ingekocht. Buiten sneeuwt het als een gek. De hele wereld ligt onder een dikke witte deken. Binnen brandt de stadsverwarming. We steken een kaarsje op. Uit de luidsprekers van de computer klinken kerstliedjes. Het enige wat dit jaar ontbreekt is een kerstboom, die ze hier trouwens nieuwjaarsboom noemen. Maar dat zal ons niet deren. We vieren het feest van het nieuwe licht. Bovendien hebben we een witte kerst. Een kerst waar de Europeanen alleen maar van dromen.