Selecteer een pagina

Aan alles komt een einde. Ook aan een jaar. Het duurt soms even, maar ook een jaar is op een zeker moment voorbij. Terwijl we allemaal weten, dat tijd relatief is, je hoeft Einstein er niet eens voor te begrijpen, brengt deze periode in het jaar in de meeste mensen een proces op gang, dat zich niet moeilijk laat verklaren. Deels is het gewoonte: met oudjaar eet je oliebollen, steek je vuurwerk af en wens je je geliefden de beste wensen toe. Anderzijds sluiten we iets af. We kijken terug naar hoe het jaar verlopen is, en blikken vooruit welke perspectieven ons het volgende jaar biedt.

In Rusland eten we geen oliebollen. Hier genieten we van lekker eten. Mijn vrouw is al bezig met het bereiden van lekkere salades, kleine hapjes met kaviaar en haring. De Russische champagne staat koel. Aan vuurwerk doen we niet, dat laten we aan de buren. Over vuurwerk gesproken, het kan in de nacht van oud en nieuw behoorlijk koud zijn. Ik herinner me een oud en nieuw waarin het 20 graden vroor. We zijn buiten gebleven tot aan het ‘stadsvuurwerk’, dat was om één uur afgelopen. Daarna snel naar huis gelopen, waar de stadsverwarming zijn best deed de buitentemperaturen te verdrijven.

Op oudjaarsavond zelf heeft mijn vrouw een jaarlijks terugkerend ritueel. We kijken eerst, of onze wensen van vorig jaar zijn uitgekomen, daarna schrijven we op een klein papiertje de wensen voor het volgende jaar. Boven jou glas champagne wordt dat papiertje verbrand. In één teug drinken we het glas met de champagne en de as leeg en gaan er dan maar vanuit, dat het leidt tot de vervulling van wat wij hebben opgeschreven. Ik hoop dat mijn maag goed luistert.

De Russen hebben vrij tot na de Kerst. Ook dat is traditie. De Russisch orthodoxe kerst is op 7 januari. De overheid zal gedacht hebben, dat men in alle rust, naar deze heuglijke gebeurtenis toe moet leven. De meeste Russen die ik spreek zeggen, zich gedurende deze periode stierlijk te vervelen. Dat ze liever in de zomer vrij zijn. De partijbonzen maken van de gelegenheid gebruik, om op vakantie naar het buitenland te gaan. Ze hebben het land een jaar lang gediend en ze verdienen een uitje. Of de bevolking dit ook vindt laat ik wijselijk in het midden.

Na deze periode begint het echte leven weer. Hard werken in een samenleving, waarin de prijzen zijn gestegen en de toekomst onzeker is. Vorig jaar kreeg iedereen aan het eind van het jaar een extraatje van 10.000 roebel (+/- 120 euro). Dit jaar hoopte men erop, maar het is er niet van gekomen, terwijl men er nu meer nog dan vorig jaar om zit te springen.

Wat zijn nu de wensen en de voornemens van de Russen. De wensen zijn eenvoudig: een betaalbaar leven, met liefst nog wat extra, voor bijvoorbeeld een leuke vakantie in het buitenland. Misschien ooit een auto. Het hoeft geen grote te zijn, als ie maar betrouwbaar is en niet al te duur in onderhoud. De voornemens? Gezonder leven. Minder stress, minder alcohol. De voornemens van iedereen op 1 januari. Wat ervan terechtkomt? Dat zien we aan het eind van het nieuwe jaar.

Intussen verglijdt de tijd. Een jaar verder is een jaar ouder. Wat je ook aan voornemens hebt, ’jonger worden’ maakt geen kans. Laten we ons dus maar neerleggen bij het onvermijdelijke. Onze grootste wens blijft, die van een goede gezondheid. Wie leeft is kwetsbaar voor ziekten en kwalen. Onze eerste toast in het nieuwe jaar is daarom op onze gezondheid. Dat ondersteunen we met het magische woord: ‘nazdarovje’, gezondheid. Dat moet goed komen.