Selecteer een pagina

Het nieuwe jaar moet je goed beginnen. Een uitgangspunt, dat ook hier in Rusland gehuldigd wordt. Eenieder doet dat op zijn eigen wijze. Mijn vrouw en ik worstelen ons door dikke lagen sneeuw naar ons favoriete bosmeer. ’s Zomers wordt hier gezwommen en treffen gelijkgestemden elkaar op een bijzondere plek. We zullen elkaar vandaag treffen in een sfeer van Novom Godom. Iedereen neemt eten en drinken mee. Ondanks de temperatuur van 8 graden onder nul gaan we er een mooie start van maken.

Als we de plek bereiken zien we, dat de plek al is ingericht.  Alexei staat slechts gekleed in een zwembroek en sneakers een gat in het ijs te zagen. Ludmilla is voor de verandering gekleed in een soort skipak inclusief de onvermijdelijke skibril, die haar ogen beschermen. Zij stoot met een zwaar ijzer stukken ijs van de rand, die vervolgens in het ontstane wak drijven. Iemand met een schepnet vist de stukken eruit en gooit die op de kant, Zo ontstaat er langzaam een gat met alleen maar water.

Iets verderop heeft Andrey een tent opgezet, met het opschrift ‘mobile banja.’ En dat is het ook. Binnenin staat een soort potkachel. Op de kachel een waterreservoir. Zodra hij de kachel opstookt wordt de ruimte in de tent warm en meer dan dat, er ontstaat een vochtige atmosfeer, die daadwerkelijk aan de Russische banja doet denken. Op een andere plek worden gerechten en drank neergezet. Dit zijn de voorwaarden waaronder wij het Novom Godom gaan vieren. Er verzamelen zich zo’n twintig mensen.

De banja wordt opgestookt. Ik kan de verleiding niet weerstaan. Ondanks deze temperaturen ontdoe ik mij van mijn kleding. Slechts gekleed in een handdoek begeef ik mij in de ‘mobiele banja tent.’ Op de grond liggen kortgeknipte dennentakjes. De beheerder van de tent maant mij om met mijn voeten op de bankjes te gaan zitten. Vermijd het contact met de bodem in deze extreme omstandigheden. Ondanks deze waarschuwing zet ik mijn voeten af en toe op de grond. Zacht en zeker niet koud. Als ik dan geheel verwarmd de tent verlaat, heb ik verschillende mogelijkheden: ik kan het ijsgat in, of ik kan in een rustig tempo afkoelen in de buitenlucht. Al is het water in het wak niet kouder dan nul graden, ik bedank beleefd voor deze mogelijkheid en laat de lucht zijn werk doen.

Alexei is een aanhanger van de ‘koude’ theorie. Laat je lichaam wennen aan koude en je kunt extreme omstandigheden aan. Het is ook nog eens gezond. Wat hij uitdraagt, brengt hij in de praktijk. Hij loopt hard bij temperaturen tot tien graden onder nul slechts gekleed in een korte broek en sneakers. Vandaag stapt hij geheel naakt het ijsgat in. Na er twee minuten in vertoefd te hebben, denk ik dat hij het niet te gek moet maken. Dat doet hij wel, pas na 20 minuten klimt hij het gat uit. Hij schudt zich uit, trekt zijn broek en schoenen aan en doet dan net alsof er niets aan de hand is.

Hij oogst alom bewondering bij de aanwezige dames, van wie er een paar na de banja ook het ijsgat instappen. Maar dat is een kwestie van erin en eruit. Even denk ik erover om Alexie een beetje te imiteren, het water is tenslotte niet kouder dan nul graden, maar een verstandig stemmetje in mij zegt: “Niet doen, Hans, wees verstandig, je bent er te oud voor, denk aan je hart”, Daar heb ik maar naar geluisterd. Na een uurtje nemen we afscheid met het gevoel dat we het nieuwe jaar op indrukwekkende wijze hebben ingewijd.